Kai Fist

Sen za Snem

Rozdział 04

Podczas gdy Karolina rozglądała się po pokoju, Komendant przygotowywał drinki. Włączył też muzykę. Spokojne dźwięki wypełniły każdy zakamarek.

Jakże to wszystko inne - pomyślała, - czemu nie mogło być tak zawsze? Chwyciła podanego drinka, i powolutku skosztowała.

Tylko te skrzynki z amunicją i granatami stojące w rogu przypominały o rzeczywistości.

- Masz piękną sukienkę - rozpoczął - podkreśla twoją urodę... Dzięki mnie możesz mieć wszystko - wyszeptał - ...musisz tylko być mi posłuszna, a wszystko będzie dobrze.

Podszedł do niej bliżej, chwycił za głowę. I zalał twarz namiętnymi pocałunkami. Karolina nie broniła się. Chciała tego.

Po chwili Komendant otworzył usta w spazmatycznym cichym okrzyku. Cienki nóż przebił mu plecy. Ugodził precyzyjnie w środek serca. Chciała tego... Chciała go zabić. I teraz to się stało.

Wiedziała, że nie ma odwrotu. Jej towarzyszki w tej chwili... już ich pewnie nie było. Tak samo jak suknia, tak i ona była tylko przedmiotem, który po wykorzystaniu zostanie wyrzucony.

I co teraz? ...może uda mi się jednak to dokończyć - pomyślała, by dodać sobie sił. Będzie dobrze.

Rozległ się alarm.

Kurna mać! - niemal zakrzyczała - o mój Boże...

Najpierw głowa, potem plecy, aż wreszcie całe ciało zaczęło ją swędzieć od gorąca. Myśli zakłócało pulsowanie krwi w skroni i łomot serca. Już po mnie... - zdrętwiała z rozpaczy.

W akcie desperacji podeszła do miejsca, w którym znajdowały się skrzynki.